İnsan, yeryüzünde uzun süre gecenin merhametine bırakılmış bir varlık olarak yaşadı. Güneş battığında dünya gerçekten ortadan kaybolur, ufuk çizgisi yok olur, yüzler silinir, mekân çözülür ve varoluş yalnızca sesler, soğuk ve bilinmeyen korkular hâline gelirdi. Gece, bugün anladığımız gibi romantik bir karanlık değil, sınırları olmayan bir boşluktu; insanın kendisini bile seçemediği, her şeyin tanrılara, ruhlara ve adlandırılamayan varlıklara ait olduğu bir alan. Bu yüzden es